ابوفاضل سلطان قبایل
مرتضی زالیابوفاضل سلطان قبایل

(اَبوفاضل، سُلطانِ قَبایِل)۲

شُده غِیرَت از چِشمِ تو نازل

٭٭٭٭

یه مَسیحی می‌گفت زیرِ اِیوون

(به اَبَاالفَضل عشق است اَبوفاضل)۲

٭٭٭٭

(توو چِشمات، مَسیحو دیدن گویا

اَرمَنیا تاسوعا، بَرات می‌میرن آقا)۲

٭٭٭٭

آقایی، عشقِ همه دنیایی

تو واقِعاً زیبایی، ماهِ شبِ زهرایی

٭٭٭٭

اَبَاالفَضل اَبَاالفَضل، اِلٰهِ کِلیسا

به آدم اَنیسا، غُلامِته عیسیٰ

٭٭٭٭

اَبَاالفَضل اَبَاالفَضل، اَمیرِ عَوالِم

بزرگِ هَواشِم، به مَحکَمه حاکِم

٭٭٭٭

(توو چِشمات، مَسیحو دیدن گویا

اَرمَنیا تاسوعا، بَرات می‌میرن آقا)۲

٭٭٭٭

موهاتو، که نامُرَتَّب کَردی 

(روزِ مَنو شب کَردی)۲ 

٭٭٭٭

با حسرت، نگاه به زینب کَردی 

(روزِ مَنو شب کَردی)۲

٭٭٭٭

اَبَاالفَضل، اَبَاالفَضل، اَبَاالفَضل