الهی قربونت برم من اگه قابل باشم
حسین ستودهالهی قربونت برم من اگه قابل باشم

اِلٰهی قُربونت برم، من اگه قابل باشم

آدم خبر نداره دیگه حتّیٰ از فرداشم

یه اَربعین میام ولی، یه سال توی رویاشم

٭٭٭٭

لَحظه‌ی دیدار پایِ، ضَریح در اومد اَشکم

گرفت جلو چِشمامو، اَشکامو نمی‌بخشم

٭٭٭٭

توو قلبم، نمی‌تونه کِسی جاتو بگیره

دلِ من، به جُز عشقِ تو رو نمی‌پذیره

یه عاشق، اِمام حسینشو یادِش نِمیره

٭٭٭٭

(توو قلبم، نمی‌تونه کِسی جاتو بگیره)۲

دلِ من، به جُز عشقِ تو رو نمی‌پذیره

یه عاشق، اِمام حسینشو یادِش نِمیره

٭٭٭٭

(حسین‌‌جان، حسین‌ جانم حسین‌جانم حسین‌جان)۶

٭٭٭٭

کاشکی میشُد به بهترین خاطِره‌هام بَرگَردم

اِلٰهی به قشنگ‌ترین روز و شَبام بَرگَردم

دلم می‌خواد به اَوَّلین کرب‌وبلام بَرگَردم

٭٭٭٭

من اَوَّلین عکسم با، ضَریحو قابِش کَردم

توی اُتاقم هر شب، دورِ حَرَم می‌گَردم

٭٭٭٭

دلِ من، گرفته کاش یکم بارون بِباره

که بارون، فقط اِسمِ تو رو یادم میاره

(حسین‌‌جان، چقدر اِسمِ قشنگِت گریه داره)۷

٭٭٭٭

(توو قلبم، نمی‌تونه کِسی جاتو بگیره)۲

دلِ من، به جُز عشقِ تو رو نمی‌پذیره

یه عاشق، اِمام حسینشو یادِش نِمیره

٭٭٭٭

دلِ من، گرفته کاش یکم بارون بِباره

که بارون، فقط اِسمِ تو رو یادم میاره

(حسین‌‌جان، چقدر اِسمِ قشنگِت گریه داره)۲