ای پسر فاطمه من زائرم
محمود کریمیای پسر فاطمه من زائرم

اِی پسرِ فاطمه من زائِـرم

با دلِ خود در حَرَمَت حاضِرم

٭٭٭٭

خونِ دل و زَمزَمه آوَرده‌اَم

نوحه‌ای از فاطمه آوَرده‌اَم

٭٭٭٭

(بُنَیَّ، بُنَیَّ، بُنَیَّ، بُنَیَّ)۲

٭٭٭٭

نِظاره کُن قلبِ کَبابِ مَرا

چرا نِمیدَهی جَوابِ مَرا

٭٭٭٭

پِیکَرِ صَد چاکِ تو در کربلا

سَرِ بُریده‌اَت به شامِ بَلا

٭٭٭٭

اِی به فدَای بَدَنِ بی‌سَرَت

کُجاست عبّاس و علی‌اَکبَرَت

٭٭٭٭

آمده‌اَم ناله به کویَت زَنَم

بوسه به رَگهای گَلویَت زَنَم

٭٭٭٭

خیز و بِگو غُنچه‌ی پَرپَر کُجاست

مَزارِ گُمگَشته‌ی اَصغر کُجاست

٭٭٭٭

(بی سَر و سامانِ تواَم یا حسین)۳

(دست به دامانِ تواَم یا حسین)۲