ای که به عشقت اسیر
محمود کریمیای که به عشقت اسیر

اِی که به عِشقَت اَسیر، خِیلِ بَنی‌آدَمَند

با خَبَرانِ غَمَت، بی‌خبر از عالَمَند

٭٭٭٭

یوسُفِ مِصرِ بَقاء، در همه عالَم تویی

در طَلَبَت مرد و زن، آمده با دِرهَمَند

٭٭٭٭

هر که غَمَت را خرید، عِشرَتِ عالَم فُروخت

سوختگانِ غَمَت، با غَمِ دِل خُرَّمَند

٭٭٭٭

خاکِ سَرِ کوی تو، زنده کُنَد مُرده را

زان که شهیدانِ تو، (جمله مَسیحا دَمَند)۲

٭٭٭٭

(حسین وای، حسین وای، حسین وای)۴

٭٭٭٭

(مگه نه این که زندگی بدونِ تو، بِدونِ عِشقه)۲

(مگه نه این که سَجده رویِ خاکِ تو، قانونِ عِشقه)۲  

٭٭٭٭

حسین وای، حسین وای، حسین وای 

٭٭٭٭

(مگه نه این که دست و پا زَدَن توو خون، قانونِ عِشقه)۲

(مگه نه این که هر کی کربلا میره، مِهمونِ عِشقه) ۲

٭٭٭٭

مگه نه این که توو رگِ دیونه‌ی تو خونِ عِشقه

(مگه نه این که هر کِسی شَهید میشه، مِهمونِ عِشقه)۲

٭٭٭٭

حسین وای، حسین وای، حسین وای

٭٭٭٭

به گردنِ عِشقه خونم

فَدای یاره جونم

(بِدونِ تو نمی‌مونم)۲

٭٭٭٭

به گردنِ عِشقه خونم

فَدای یاره جونم

(بِدونِ تو نمی‌مونم)۲

٭٭٭٭

می‌میرم، توو روضه‌ی سَقّا

میرم از این دنیا، توو خونه‌ی زهرا 

٭٭٭٭

(حسین وای، حسین وای، حسین وای)۲

٭٭٭٭

(هر سَرِ موی مرا)۲، با تو هزاران کار است

(ما کجاییم و مَلامَت‌گرِ بی‌کار کجاست)۲

٭٭٭٭

حسین، حسین، حسین