مادرم بگو از شلوغی شب جمعه های حرم بگو
محمود کریمیبرکات این زمین زهراست

(کُلُّ اَولادی فِداکَ یا، سَیِّدی یا اَباعَبدِللّٰه)۴

راحَتِ الاَولادُ قُربانا، لِحُسِینٍ ماتَ عَطشانا

٭٭٭٭

(اُمُّ عَبّاسٍ و عُنوانی، لِلطُفوفِ الرَّبُّ سَوّانی)۲

لِحُسِینِ کُلُّ اَحزانی، و بِهِ الکَرّارُ اَوصانی

٭٭٭٭

راحَتِ الاَولادُ قُربانا، لِحُسِینٍ ماتَ عَطشانا

(کُلُّ اَولادی فِداکَیا، سَیِّدی یا اَباعَبدِللّٰه)۲

٭٭٭٭

(ذابَ جِسمی فِی الجِّراحاتی)۲

(اَخدِمُ الزَهراءَ مَولاتی)۲

لا تَسئَل عَن عُندِ مَئساتی

بی بَکَت عَنُّ السَّماواتی

٭٭٭٭

راحَتِ الاَولادُ قُربانا، لِحُسِینٍ ماتَ عَطشانا

(کُلُّ اَولادی فِداکَیا، سَیِّدی یا اَباعَبدِللّٰه)۲

٭٭٭٭

بَرَکاتِ این زمین زهراست، دَم و روحِ اَهلِ دین زهراست

ولیُّ الَّه است مولایم، ولی اُمِّ مؤمنین زهراست

پسرم اگر که چون ماه است، مامِ ماه‌آفَرین زهراست

٭٭٭٭

(سه سِتاره داشتم یک ماه، به فَدای اَبی عَبدِاللّٰه)۲

٭٭٭٭

پسرم که خیلی آقا بود، چِشماش شَبیهِ دریا بود

شَرَفِش به نوکَریش بود و، شب و روز فکرِ مولا بود

سَرِ سُفرَش آسِمون مِهمون، روزیِ خودِش با زهرا بود

٭٭٭٭

(سه سِتاره داشتم یک ماه، به فَدای اَبی‌ عَبدِاللّٰه)۲

٭٭٭٭

پسرم اُمیدِ مادر بود، عموی علیِ‌ اصغر بود

سایه‌سارِ قاسِمَم بود و، پا به‌ پای علی‌اکبربود

برای غُروبِ عاشورا، همه آرزوی خواهر بود

٭٭٭٭

پسرم شیرِ دِلاور بود، ساقی و اَمیرِ لَشکر بود

پسرم فاتِحِ خِیبَر بود، پسرِ فاتِحِ خِیبَر بود

با همه جهان برابر بود

برا بچه‌های زهرا هم، برادر نبود نوکَر بود

٭٭٭٭

(سه سِتاره داشتم یک ماه، به فَدای اَبی‌ عَبدِاللّٰه)۳

٭٭٭٭

(عَلیٰ و صَلَّی‌ اللّٰهُ عَلَی، الباکینَ عَلَی الحسین

حسین، حسین)۲

٭٭٭٭

رِسید کار به جایی ز عاشقی مارا

که در قَبیله‌ی ما هر چه بود مَجنون شُد

٭٭٭٭

(رِسید کار به جایی ز عاشقی مارا)۲

(که در قَبیله‌ی ما هر که بود مَجنون شُد)۲

٭٭٭٭

(حسین، حسین، حسین، حسین)۲