بِرَوَد آهَم از نَهان
به بُلَندای کَهکِشان)۲
(نَظَرِ پیرِ مِیکَده
میکِشَدَم کِشان کِشان)۲
٭٭٭٭
مِی زَدهاَم سَبو سَبو
پِیِ تواَم دَوان دَوان
(هرچه که تو میطَلَبی
میطَلَبَم هَمان هَمان)۲
٭٭٭٭
(زُلفِ حِیرانِ تو حِیرانِ تو حِیرانِ تو من)۲
(مَست و پَریشانِ تو من
حسین حسین حسین حسین)۲
٭٭٭٭
بَندهی فَرمانِ تو من
آنِ تو من، آنِ تو من
ریگِ بیابانِ تو من
بی دلِ رِندانِ تو من
صِیدِ، دستانِ تو من
ذِبحِ، چَشمانِ تو من
مَستِ مَستانِ تو من
چاک، گَریبانِ تو من
خاک، نِشینانِ تو من
غَزَلخوانِ تو من
مُسَلمانِ تو من
خَراب و دیوانهی دیوانهی دیوانه تو من
٭٭٭٭
(یا اَباعَبدِاللهِ الْحُسِین)۱۰
٭٭٭٭
(به خَراباتِ ما بیا
به ظُلُماتِ ما بیا)۲
اَگر اَجَل اَمان نَداد
به میقاتِ ما بیا
٭٭٭٭
قَمَرا نورا کوکَبا
مَتِکان گَرد از قَبا
(آمَدهای به کُشتَنَم
اَهلًا و سَهلًا مَرحَبا)۲
٭٭٭٭
سَرِ سوداییِ سوداییِ سوداییِ من
(یارِ تَماشاییِ من
حسین حسین حسین حسین)۲
٭٭٭٭
نَوای لا لاییِ من
دلیلِ شِیداییِ من
عشقِ رویاییِ من
اوجِ زیباییِ من
شِعرِ نیماییِ من
دَمِ مَسیحاییِ من
اَنیسِ تنهاییِ من
لَیلِ لِـیلاییِ من
دلِ دَریاییِ من
اَسیر و آوارهی آوارهی آواره مَنَم
٭٭٭٭
(یا اَباعَبدِاللهِ الْحُسِین)۶
٭٭٭٭
بِرَوَد آهَم از نَهان
به بُلَندای کَهکِشان
نَظَرِ پیرِ مِیکَده
میکِشَدَم کِشان کِشان
٭٭٭٭
مِی زَدهاَم سَبو سَبو
پِیِ تواَم دَوان دَوان
هرچه که تو میطَلَبی
میطَلَبَم هَمان هَمان
٭٭٭٭
زُلفِ حِیرانِ تو حِیرانِ تو حِیرانِ تو من
(مَست و پَریشانِ تو من
حسین حسین حسین حسین)۲
٭٭٭٭
بَندهی فَرمانِ تو من
آنِ تو من، آنِ تو من
(ریگِ بیابانِ تو من)۲
بی دلِ رِندانِ تو من
صِیدِ دستانِ تو من
ذِبحِ چَشمانِ تو من
مَستِ مَستانِ تو من
چاک، گَریبانِ تو من
خاک، نِشینانِ تو من
غَزَلخوانِ تو من
مُسَلمانِ تو من
خَراب و دیوانهی دیوانهی دیوانه تو من
٭٭٭٭
اَباعَبدِاللهِ الْحُسِین