مادرم بگو از شلوغی شب جمعه های حرم بگو
محمود کریمیبیا اسماء کمک ‌حالم

بیا اَسماء کمک حالَم، دِلَم دریایی از درده

ببین خِیبرشِکَن امشب، چه زانویی بَغَل کرده

٭٭٭٭

توو سینَه‌م کوهِ فَریادم، ولی به صبر مأمورم

نمیشه باورم دارم، تَنِ یاسَم رو می‌شورم

٭٭٭٭

دارم دِق میکُنم از غَم، نَبین اون‌قَدر آرومم

ببین اَسماء چقدر سَرده، تَنِ زخمیِ خانومم

٭٭٭٭

تَنِ زخمیِ خانومم، چه خاکی بَر سَرَم کرده

بِریز آبِ رَوان اَسماء، به بازوی وَرَم‌کرده

٭٭٭٭

بِریز آبِ رَوان اَسماء، علی دل‌تنگ و بی‌تابه

تو هرچی آب می‌ریزی، بازم می‌ریزه خونابه

٭٭٭٭

خدایا کاش می‌مُردَم، علی داره چی می‌بینه

حالا باید بفهمم که، چه زخمی داشت روو سینه

٭٭٭٭

دیدی واسه چی بود وقتی، میشُد بعضی شَبا بی‌هوش

چه‌جوری زندگی کرده، با این زخمِ رویِ پَهلوش

٭٭٭٭

سه‌ ماه از من چه پِنهون کرد، همه آزُردِگی‌هاشو

نگاه کُن زیرِ چِشمِش رو، ببین خون‌مُردِگی‌هاشو

٭٭٭٭

برای من سِپَر کرده، چه‌طور کُلِّ وُجودِش رو

بذار بیشتر ببینم من، یه‌ کَم رویِ کَبودِش رو

٭٭٭٭

داره میره ولی خونِش، هنوزم رویِ دیواره

داره میره نگُفت آخَر، کُجا اُفتاده گوشواره

٭٭٭٭

حَسَن‌ جانَم، حسین ‌جانَم، بیاید مادر داره میره

به دادِ من بِرِس زهرا، که زینب داره می‌میره

٭٭٭٭

دوباره فاطمه‌ جانَم،‌ خودِت مُشکل رو حَلّ کردی

برای آخَرین‌ دَفعه، یَتیماتو بَغَل کردی

٭٭٭٭

حالا که بَعد از این چند ماه، دوباره می‌بینم روتو

چطور دل ‌بِکَّنَم آخه، بیارَم آه، تابوتو