تِشنه بودیم، بوی آب میرِسید از عَلقَمه
از توو نَخلا، میرِسید رایِحهی فاطمه
از میونِ گَرد و خاک، سَمتِ حرم میرِسید
بابا گِریون، قَدِّ خَم، رویِ لَباش زِمزِمه
٭٭٭٭
(با این که غَم داشتیم
صاحِبعَلَم داشتیم
عَمومونو کُشتَن
هَمینو کم داشتیم)۳
٭٭٭٭
عمو جونم، تا تو بودی، سَر و سامونی داشتیم
تو که رفتی، چِشِ گِریونی داشتیم
٭٭٭٭
بَعدِ تو بیچاره شُدیم
دنبالِ زینب، همه آواره شُدیم
بی گوش و گوشواره شُدیم
٭٭٭٭
(با این که غَم داشتیم
صاحِب عَلَم داشتیم
عَمومونو کُشتَن
هَمینو کم داشتیم)۲
٭٭٭٭
رَفتی و رَفت، دُشمَنِت، سَمتِ حرم صَف به صَف
نالهها و، ضَجّهها، میرِسید از هر طَرَف
تا عَمودِ، خِیمَهتو، دَستای بابا کِشید
عَمّه میزَد، بَر سَرِش، دَستِشو روو به نجف
٭٭٭٭
عَمّه هِزار بار مُرد
خِیمه گرفت آتیش
همه میگَن بابا
چرا نَیاوُردیش
٭٭٭٭
عَمّه هِزار بار مُرد
خِیمه گرفت آتیش
عَمّه میگه داداش
چرا نَیاوُردیش
٭٭٭٭
عمو جونم
تا تو بودی، دُشمَنامون میتَرسیدن
تا تو رَفتی، چِشمِ تو رو دور میدیدن
ماها گِریون بودیم و، اونا هَمَش میخندیدن
٭٭٭٭
(با این که غَم داشتیم
صاحِب عَلَم داشتیم
عَمومونو کُشتَن
هَمینو کم داشتیم)۳
٭٭٭٭
(اَشکِ باباس، که نِشوند ما رو به روزِ سیاه)۲
بیقرار و تِشنه و بیکَسه و بیپَناه
جای خالیت میکِشه، پَنجه به زخمِ دِلِش
اون دَمی که، قاتِلِش میرِسه توو قَتلِگاه
٭٭٭٭
چِشمِتو دور دیدن
غارَتِمون کَردَن
سَربَسته باید گفت
همه چیو بُردَن
٭٭٭٭
عمو جونم، تا تو بودی چاره داشتیم
کِی لباسِ پاره داشتیم
تو که رَفتی، سَر به صَحراها گُذاشتیم
پابِرَهنه، روی خارا پا گُذاشتیم
٭٭٭٭
با این که غَم داشتیم
صاحِب عَلَم داشتیم
عَمومونو کُشتَن
هَمینو کم داشتیم