تو نور خدایی
محمود کریمیتو نور خدایی

(تو نورِ خُدایی، تو خورشیدِ نَسلِ زهرایی

اِمامِ دو عالَم، غَریبِ شهرِ سامِرایی)۲

٭٭٭٭

خونِ شیعه، نَذرِ غُبارِ، رویِ مَزارِ، پاکِ تو

(یا مولانا، یا مُقتَدانا)۲

دنیا فَدایِ، خاک تو

٭٭٭٭

(توو این عالَم قِبله‌ی مُرادی

گِداتَم من یا اِمامِ هادی)۲

(تو اِفتخارِ، وِلا یَــتِت رو، به شیعه دادی)۲

٭٭٭٭

(آجَرَکَ الله، صاحِبَ الْزَّمان)۴

٭٭٭٭

تو جَمعِ، صِفاتی، تو پَرچم‌دارِ آلُ الْلّٰهی

تو راهِ، نِجاتی، توی این طوفانِ گُمراهی

٭٭٭٭

(خاکِ پاتو، می‌بوسه شیعه

ناموسِ شیعه، نامِ تو)۲

وقتی عالَم، گُم کرده راهو

می‌جوشه نور از، جامِ تو

٭٭٭٭

(خُدا وقتی اِذنِ عاشقی داد

به ما تاجِ خادِمُ الْنَّقی داد)۲

دِلی پُر از عشق، به رنگِ سُرخِ، شَقایِقی داد

٭٭٭٭

(آجَرَکَ الله، صاحِبَ الْزَّمان)۳

٭٭٭٭

تو اِنقَدر غَریبی، که تنهای تنها جون دادی

تو هم مِثلِ جَدِّت، رویِ خاکِ حُجره اُفتادی

٭٭٭٭

اُفتادی و، عالَم دوباره

رنگِ غروبِ، عاشوراست

توو این غُربَت، با اَشک و زاری

ذِکرِ مَلائِک، یا زهراست

٭٭٭٭

(از این جای روضه‌ی تو عِینِ

توو گودال و روضه‌ی حسینه)۲

٭٭٭٭

جون میدی و رو

لَبای سُرخِت، شَهادَتِینه