خدا مرگم بده چه لب‌ های پر از خونی
محمود کریمیخدا مرگم بده چه لب‌ های پر از خونی

خدا مَرگَم بِده، چه لب‌های پُر از خونی

خدا مَرگَم بِده، چه موهای پَریشونی

خدا مَرگَم بِده، چه اوضاعی چه مِهمونی

(نه فَرشی و نه چِراغونی و نه سَر دارم و نه سامونی)۲

٭٭٭٭

(به ماها سَر زَدی سَرزَده اومدی

کو بَدَنِت مَگه پَرزَده اومدی)۲

مَگه پَرزَده اومدی

٭٭٭٭

(بابا، نَگو که کُجا بودی

بابا، همه‌جا با ما بودی

بابا، زیرِ دست و پا بودی

بابا، بابا، بابا)۴

٭٭٭٭

خدا صَبرِت بِده، شُده ناموسِت آواره

خدا صَبرِت بِده، دُختَرِت بِینِ بازاره

خدا صَبرِت بِده، به غارَت رَفته گوشواره

نَمونده گوشی و گوشواره

بِگو با عَمو، شَبَم تاره

٭٭٭٭

(سَرِ تو خاکیه، خاکیه مَعجَرا

مَنو زَدَن مِثه تَک تَکِ دخترا)۲

٭٭٭٭

بابا، توو موجِ بَلا بودم

بابا، با نامَحرَما بودم

بابا، من اَنگُشت‌نَما بودم

٭٭٭٭

(به ماها سَر زَدی سَرزَده اومدی

کو بَدَنِت مَگه پَرزَده اومدی)۲

٭٭٭٭

(بابا، نَگو که کُجا بودی

بابا، همه‌جا با ما بودی

بابا، زیرِ دست و پا بودی

بابا، بابا، بابا)۳

٭٭٭٭

خدا خِیرِش بِده، سَرِ من عمّه آزُرده

خدا خِیرِش بِده، به جای من کُتَک خورده

خدا خِیرِش بِده، روزی صَد مَرتَبه مُرده

٭٭٭٭

عَلَم‌به‌دوشِ حرم بوده و

توو هر کوچه سِپَرَم بوده

٭٭٭٭

(حالا مُراقِبِ زَخمای تازَمه

بیا که لَحظه‌ی تَشییع جِنازَمه)۲

٭٭٭٭

بابا

چِشمَم خوب نِمی‌بینه

بابا

سیلی خوردم از کینه

بابا

گوشم خِیلی سَنگینه

بابا

٭٭٭٭

تار می‌بینم

سَرَم سَنگینه

عَجَب دَستی داشت

خِیر نَبینه

٭٭٭٭

با پای پُر وَرَمَم

دردسرِ حَرَمَم

عمّه میگه خِیلی، شَبیهِ مادَرَمَم

٭٭٭٭

بابا حسین