در نمازم خَمِ اَبروی تو در یاد آمَد
حالَتی رَفت که مِحراب به فَریاد آمَد
٭٭٭٭
تو که دَر کربوبلا تِکیه زَدی گُفت خدا
این ذَبیح اَست که از کَعبه به میعاد آمَد
٭٭٭٭
(صِراطِ مُستَقیمِ من، کَمَندِ گیسوی حسین)۲
بال اَگر داد خدا، بال بِزَن سوی حسین
٭٭٭٭
خُداوَندِ اَحَد، ثَنا گوی حسین
جَهان پُر شُده از، هَیاهوی حسین
تَمامِ نَفعهی بِهِشت، از بوی حسین
٭٭٭٭
(حسین جانم حسین)۸
٭٭٭٭
دوش وقتِ سَحَر از غُصّه نِجاتم دادند
اَندَر آن ظُلمَتِ شب آبِ حَیاتم دادند
شُد زَبانزَد به کَریمی و کِرامَت وَقتی
از سَرِ خوانِ تو یِک لُقمه به حاتَم دادند
٭٭٭٭
(مَسلَخِ عاشِقان بُوَد، زُلفِ چَلیپای حسین)۲
جِنابِ یوسُف آمَده، کُنَد تَماشای حسین
٭٭٭٭
شُدَم مَستِ رُخ از، دِلآرای حسین
سَرَم را زَدهاَم، به سودای حسین
قیامَت اَست هِنگامهی غوغای حسین
٭٭٭٭
(جانم حسین، حسین)۲