صَلِّ عَلیٰ سِیِّدَنَا الْمُصطَفیٰ
خاتِمهی سِلسِلهی اَنبیاء
رَحمَتِ مَحضِ خدا
بَخشِشِ بیاِنتِها
٭٭٭٭
جان و دلِ مُرتَضیٰ
تاب و تَبِ حضرتِ خَیرُ النِّساء
نامِ بُلَندَش به لبِ مُجتَبیٰ
هَستیِ خونِ خدا
٭٭٭٭
ما کُجا، لُطفِ زَبانزَد کُجا
دل کُجا، دِلبَر و دِلدار سَرآمَد کُجا
تا نَظَرِ دوست بیُفتَد کُجا
سَر کُجا، خاکِ قَدَمهای محمّد کُجا
٭٭٭٭
گَرچه دو عالَم همه در دایرهی حیدر اَست
گَرچه علی از همه دُنیا سَر اَست
یکتَنه یک لَشکَر اَست
فاتِحِ بَدر و جَمَل و خِیبَر اَست
حضرتِ حیدر خودَش
گُفته علی بَندهی پِیغَمبَر اَست
٭٭٭٭
سَلام آقا رَسولَ الله
پَناهم یا رَسولَ الله
تَمامِ هَستیِ زهرا رَسولَ الله
٭٭٭٭
نِگات مُشکِلگُشایی کَرد
چِشات کارِ خدایی کَرد
دِلَم رو گُنبدِ خَضراء هَوایی کَرد
٭٭٭٭
(حُرمَتِ مَحبوبِ خداوند چه آسان شِکَست
تا سَرِ پِیغَمبَر از سنگِ حَسودان شِکَست)2
هم دلِ زهرا و هم، گوهَرِ دندان شِکَست
٭٭٭٭
گَرچه بَلا پُشتِ بَلا میرِسید
بارِ اَمانَت به سَرِ شانهی خود میکِشید
دیدهی این دَهر دِگَر مِثلِ محمّد نَدید
٭٭٭٭
او که در این راهِ دین
جانِ خودَش را گُذاشت
بارِ سَفَر بَست و رَفت
عِترَت و قُرآنِ خودَش را گُذاشت
٭٭٭٭
چند صَباحی گُذَشت
کوچه پُر از نَعرهی مَردُم شُد و
صُحبتِ آوُردَنِ هیزُم شُد و
نالهی زهرا وسطِ هَمهَمهها گُم شُد و
آیِنهی مُصطَفیٰ، زیرِ قَدَمها شِکَست
٭٭٭٭
چند صَباحی گُذَشت
بر سَرِ سَجّادهی خون بوتُراب
چِهرهاَش از خونِ سَرَش شُد خَضاب
با همهی غُصّه و اَندوه و غمِ بیحِساب
از قَفَسِ روزِگار، جانِ علی پَر کِشید
٭٭٭٭
چند صَباحی گُذَشت
زَهر گَریبانِ حَسَن را گِرِفت
قُوَّتِ دَستانِ حَسَن را گِرِفت
آه وَلی، داغِ هَمان کوچهها
جانِ حَسَن را گِرِفت
٭٭٭٭
(چند صَباحی گُذَشت)2
رَفت غَریبانه به مِیدان حسین
با لبِ عَطشان حسین
بیکَفَن اُفتاد به آغوشِ بیابان حسین
آه جُدا شُد سَرَش، آه دلِ خواهَرَش
اَشکِ رَوان از نَظَرِ دُختَرَش
رَفته به یَغما همهی پِیکَرَش
دَستِ سیاهی رُبود، از سَرَش عَمّامهی پِیغَمبَرَش
٭٭٭٭
تَک و تَنها حسینِ تو
در این صَحرا حسینِ تو
لبِ تِشنه، لبِ دریا حسینِ تو
٭٭٭٭
دلِ زینب به شور اُفتاد
سَرَش از تَن که دور اُفتاد
سَری که عاقِبَت کُنجِ تَنور اُفتاد
٭٭٭٭
حسین