(عاشق راهِ وَصلو میدونه، نوکَر صاحِبِش رو میشناسه)۲
اِمضای بَراتِ عشقِ من، توو دستای اُمِّ عبّاسه
٭٭٭٭
از وقتی یادم میاد بودم، مُحتاجِ دعای این مادر
کُلِّ زندگیم به قُربونِ، آقازادههای این مادر
٭٭٭٭
بیخبر بود واوِیلا، از ماهِش واوِیلا
جیگرم سوخت واوِیلا، از آهِش واوِیلا
٭٭٭٭
(واوِیلا، واوِیلا)۸
٭٭٭٭
(تنها اِفتخارِ من اینه، مستِ بادهی اَبَاالْفَضلَم)۲
یا اُمَّ الْبَنین مَدَد مادر، من دِلدادهی اَبَاالْفَضلَم
٭٭٭٭
جانِ اون لحظه که گَردوندی، عبّاسو دورِ سَرِ اَرباب
دستِ من به دامَنِت مادر، یا اُمُّ البَنین مَنو دَریاب
٭٭٭٭
شُدم عاشق واوِیلا، پا تا سَر واوِیلا
مَنو دَریاب واوِیلا، اِی مادر واوِیلا
٭٭٭٭
(واوِیلا، واوِیلا)۴
٭٭٭٭
(اِی جانم به این همه غِیرت، اِی جانم به این وفاداری)۲
این مادر که تَربیَت کرده، فرزندو بَرا فَدا کاری
٭٭٭٭
این که شُد مَردِ همه مَرداس
اَصل و غِیرت و اَدَب عبّاس
از تأثیرِ شیرِ مادر شُد، شیرِ فارِسُ الْعَرَب عبّاس
٭٭٭٭
شُده ذِکرَم واوِیلا، واوِیلا واوِیلا
یا مولا واوِیلا، یا اَبَاالْفَضل واوِیلا، یا مولا واوِیلا
٭٭٭٭
(واوِیلا، واوِیلا)۴
٭٭٭٭
داغِش سخته و جِگَرسوزه، هر کَس این همه پسر داره
میسوزونه عالَمو آهِش، زهرا از دِلِش خبر داره
٭٭٭٭
توو قلبِ مدینه میخونه، پَرپَر شُد گُلای باغِ من
مَشکِ پاره پاره با اَشکاش، گِریونه به پای داغِ من
٭٭٭٭
(دیگه هر روز واوِیلا، عاشوراس واوِیلا)۲
وا حُسِینا واوِیلا، وا عبّاس واوِیلا
٭٭٭٭
(واوِیلا، واوِیلا)۴