گَرچه باوَر نمیکُنم اَمّا
مَنَم و کربلا خدا را شُکر
مُردَم آقای مِهرَبانم باز
راه داده مَرا خدا را شُکر
٭٭٭٭
حالا مَنَم و، چَشمِ تَرَم و، بارانِ اَباعَبدِالله
حالا مَنَم و، کوهِ غَمَم و، دَرمانه اَباعَبدِالله
(اِی به قُربانِ اَباعَبدِالله)۴
٭٭٭٭
کربلایی و مُبتَلا داری
شهرِ عشقی بُرو بیا داری
بَر سَرِ قُدس و کَعبه جا داری
با دو گُنبَد طَلا، خدا را شُکر
٭٭٭٭
حالا مَنَم و، چَشمِ تَرَم و، بارانِ اَباعَبدِالله
حالا مَنَم و، کوهِ غَمَم و، دَرمانه اَباعَبدِالله
(اِی به قُربانِ اَباعَبدِالله)۴
٭٭٭٭
اینکه دل بیقَرارِ عبّاس اَست
کارِ دل نیست، کارِ عبّاس اَست
هر که پَروَردِگارِ عبّاس اَست
(اوست تَنها خدا، خدا را شُکر)۲
٭٭٭٭
(دردِ ما چیست؟ عاشِقی مَستی)۲
اِی که دَرمانِ دردها هَستی
این که لُطفَت نَکَرده تا حالا
(دردِ ما را دوا، خدا را شُکر)۲
٭٭٭٭
حالا مَنَم و، چَشمِ تَرَم و، بارانِ اَباعَبدِالله
حالا مَنَم و، کوهِ غَمَم و، دَرمانه اَباعَبدِالله
(اِی به قُربانِ اَباعَبدِالله)۴