مدینه جایی بِین اَبراست
که هر اَبری دورِش گِریونه
٭٭٭٭
یه اُقیانوسِ خاکی اونجاست
که خورشید تو عُمقِش پنهونه
٭٭٭٭
ملائکه تویِ مَلَکوت
سَمتِ مدینه پَر میزنن
٭٭٭٭
تو عالَمِ مَعنا تو بقیع
دارن حَرَم درست میکنن
٭٭٭٭
فرشتهها از روزِ اَزَل
خادمِ حرمِ امام حَسَنَن
٭٭٭٭
یه روضهخون دائِم، بالا سَرِ قبرِش
میخونه از داغِش، میخونه از صبرِش
٭٭٭٭
(مگه یادم میره من بودمو، یه گُلِ پَرپَر
مگه یادم میره زَخمِ رویِ، صورتِ مادر
مگه یادم میره خونابهیِ، بالِ کبوتر)۲
٭٭٭٭
(مدینه شهری تویِ دلهاست
که اِسمِش دِل رو میلَرزونه)۲
٭٭٭٭
دِلو میلَرزونه قَبرایی، که زیرِ آفتاب و بارونه
٭٭٭٭
دِلی که شد امام حَسَنی
دیگه زمین بَراش قَفَسه
٭٭٭٭
آزاده و رَهایِ رَهاست
با آسِمونا همنَفَسه
٭٭٭٭
یه روزی زائِرِش میشهو
به همهیِ آرزوهاش میرسه
٭٭٭٭
(یه روضهخون بینِ، مقامِ بالا سَر)۲
میخونه از کوچه، میخونه از مادر
٭٭٭٭
(مگه یادم میره من بودمو، کوچهیِ غمها
مگه یادم میره دستی سیاه، که میره بالا
مگه یادم میره رویِ زمین، نالهیِ زهرا)۲
٭٭٭٭
مگه یادم میره، من بودمو یه گُلِ پَرپَر
مگه یادم میره، زخمِ رویِ صورتِ مادر
مگه یادم میره، خونابهیِ بالِ کبوتر
٭٭٭٭
یه روضهخون دائِم، بالا سَرِ قبرِش
میخونه از داغِش، میخونه از صبرِش
٭٭٭٭
مَنو بزنید، مادرمو نزنید
٭٭٭٭
(مگه یادم میره من بودمو یه گُلِ پَرپَر
مگه یادم میره زخمِ رویِ صورتِ مادر
مگه یادم میره خونابهیِ بالِ کبوتر)۵
٭٭٭٭
(مدینه تو با شعری که خوند، دَمِ آخرآقا میسوزی)۲
به آیینَش روزِ آخر گفت، مِثه روزِ تو نیست هیچ روزی
٭٭٭٭
(امام حَسَن خودش دِلا رو، بُرده به کربلایِ حسین)۲
بخشیده روضهیِ خودشو، به اَشکِ روضههایِ حسین
کریمِ عالَم بود و گذاشت، دار و نَدارِشو برایِ حسین
٭٭٭٭
با جیگرِ پاره، با اون تَنِ بیحال
میخونه از مَقتَل، میخونه از گودال
٭٭٭٭
(اِی کُشتهیِ دور از وطن، دور از وطن وای،
دور از وطن وای، دور از وطن وای وای وای)۲
٭٭٭٭
اِی تشنهیِ صدپارهتَن، اِی بیکَفَن وای،
اِی بیکَفَن وای، اِی بیکَفَن وای وای وای