میم مِثه مادر، مادر کیه جُز فاطمه
ساقیمون اگه حیدره، کوثَر کیه جُز فاطمه
٭٭٭٭
شاخه گُلِ پَژمُردهی علی
اِی شیشهی تَرَکخوردهی علی
آه از دِلِ علی، از دِلِ علی
اِی زخمِ نمکخوردهی علی
(زخمِ نمکخوردهی علی)۲
٭٭٭٭
فاطمه، چرا تو اِسمِت غَمه
چِهجوری آروم بِشَم، شِنیدم عُمرِت کَمه
فاطمه، غمِ تو آتیشَمه
مُصیبَتِ تو همون، مُصیبَتِ اَعظَمه
٭٭٭٭
(برای دیدَنِت با این دلبیقَراری
کُجا بِرَم کُجا آخه حرم نداری)۲
کُجا بِرَم کُجا آخه حرم نداری
٭٭٭٭
میم مِثه مادر، مادر یعنی اُمُّ الْبَنین
مَحشَر میبینی با چِشات، مَحشَر یعنی اُمُّ الْبَنین
٭٭٭٭
کُشتهی چِشای قَمَرِتَم
از وقتی که زیرِ بال و پَرِتَم
تو مادرِ مَنی، مادرِ مَنی
پس (من پِسَرِتَم، من پِسَرِتَم)۲
٭٭٭٭
(آه بِبین، دوباره خوردم زَمین
تو رو صِدا میزَنم، آی نَنَه اُمُّ الْبَنین)۲
باز بیا، تو پای حَرفام بِشین
تو رو صدا میزنم، آی نَنَه اُمُّ الْبَنین
٭٭٭٭
شنبه به شنبه پای سُفرَهتون نِشَستم
پس نَزَنی دِلَم رو من (دل به تو بَستم)۲