هنوز با خودم تو تنهاییام
محمود کریمیهنوز با خودم تو تنهاییام

(هنوز با خودم، توو تَنهاییام

صِدات میزَنم، مَگه بِشنَوی)۲

توو دُنیایی که، یه‌ جَنبَه‌ش غَمه

چی بِهتَر از این، غَمِ مَعنَوی

٭٭٭٭

یه آدَم مِثه من چی می‌خواد

از این زِندِگیِ مُوَقَّت

گُریزی از این کِشمَکِش نیست

به‌ غِیر از گُریزای روضَه‌ت

٭٭٭٭

(روضَه‌ت با اَرزِشه

وَقتِش اَلان نَباشه کِی وَقتِشِه؟

اونَم بَرا من که حالا چی بِشه

بِخواد گِریَه‌م بِگیره

جُدایی از تو واسَه‌م

تَصَوُّر ناپَذیره)۲

٭٭٭٭

وَلو این‌ که از، سَرِ اِتِّفاق

تَوَجُّه کُنی، بِهِم کافیه

بِگَم عاشِقَم، دُروغه دُروغ

بِگَم نیستم، بی‌اِنصافیه

٭٭٭٭

سَراسیمه دُنبالِ روضَه‌م

سَراسیمه دُنبالِ اَشکَم

توو قَبرَم به کارَم نِمیاد

جُز اَعمال و دَستمالِ اَشکَم

٭٭٭٭

(غَرقِ این ماجَرام

نِمی‌تونم از توی فِکرِت دَرآم

دُنیا هَمون جایی تَموم شُد بَرام

که تِشنه تو رو کُشتَن

همون‌‌جا که توو گودال

گِرِفت دورِتو دُشمَن)۲

٭٭٭٭

(حسین جان)۱۶

(حسین)۳