کوهی از غَم، در جان مانده
دل مُحتاجِ قَطرهای، باران مانده
مثلِ بَرگِ، خُشک و زَردم
اَمّا سَبز از این کَویر، بَرمیگَردم
٭٭٭٭
نمازِ بارانم تو
عَیان و پِنهانم تو
عَزیزتَر از جانم تو
اَبی عَبدِالله٭٭٭٭
خُمارِ چَشمانَت من
و دستبهدامانَت من
شَوَم به قُربانَت من
(اَبی عَبدِالله)۲
٭٭٭٭
غَمَت دِلَم را، (نِشانه دارد)۳
برای ماندَن، (بَهانه دارد)۳
٭٭٭٭
(اَبی عَبدِالله)۱۶
٭٭٭٭
جَذبَم کَرده، بَرقِ چَشمَت
در تِمثالِ تو شُدَم غَرقِ چَشمَت
٭٭٭٭
دیدم با تو، تَقدیرم را
داده دَستِ تو خُدا زَنجیرم را
٭٭٭٭
نِشَسته در فالَم تو
کَبوتَرَم، بالَم تو
شُروعِ هر سالَم تو
اَبیعَبدِالله
٭٭٭٭
هَمیشه دُنبالَت من
پِیِ نَخِ شالَت من
اَسیرِ تِمثالَت من
اَبیعَبدِالله
٭٭٭٭
به غِیرِ گِریه، (نَمانده راهی)۳
گُناهِ عشق اَست، (عَجَب گُناهی)۳
٭٭٭٭
(اَبی عَبدِالله)۵